ขึ้นทะเบียนผู้ประกันตน มาตรา 33

เส้นทางการดำเนินงานของกรณีนี้

ตรวจสถานะสถานประกอบการและจำนวนลูกจ้าง → ขึ้นทะเบียนนายจ้าง (สปส.1-01) ที่สำนักงานประกันสังคมพื้นที่หรือระบบ e-Service → ขึ้นทะเบียนลูกจ้างรายคน (สปส.1-03) ภายใน 30 วัน → เลือกสถานพยาบาลตามบัตรรับรองสิทธิ → แจ้งการเปลี่ยนแปลงข้อเท็จจริงหรือการออกจากงาน (สปส.6-09) เมื่อเกิดเหตุ

ไทม์ไลน์การทำงานทีละขั้น

เอกสารที่ต้องเตรียม

• สำเนาหนังสือรับรองนิติบุคคลหรือทะเบียนพาณิชย์ของนายจ้าง
• บัตรประจำตัวผู้มีอำนาจลงนามและหนังสือมอบอำนาจกรณีมอบหมายผู้อื่นดำเนินการ
• แบบ สปส.1-01 ขึ้นทะเบียนนายจ้าง
• แบบ สปส.1-03 ขึ้นทะเบียนผู้ประกันตนพร้อมสำเนาบัตรประชาชนของลูกจ้าง
• สำเนาหนังสือเดินทางและใบอนุญาตทำงานสำหรับลูกจ้างต่างชาติ
• ข้อมูลค่าจ้างและวันที่เริ่มจ้างของลูกจ้างแต่ละราย
• แบบเลือกสถานพยาบาลของผู้ประกันตน

สาระสำคัญของ “ขึ้นทะเบียนผู้ประกันตน มาตรา 33”

หัวข้อนี้อยู่ในกลุ่ม การขึ้นทะเบียนนายจ้างและผู้ประกันตน (ม.33 / ม.39 / ม.40) ซึ่งหน่วยงานที่มีอำนาจโดยตรงคือ สำนักงานประกันสังคม กระทรวงแรงงาน ตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. 2533 การพิจารณาทุกกรณีเป็นไปตามกฎหมายและระเบียบที่ใช้บังคับ ณ วันยื่น IVC ทำหน้าที่เตรียมเอกสาร ตรวจความสอดคล้อง แปลและประสานการรับรอง แต่ไม่ใช่หน่วยงานราชการและไม่รับประกันผลการพิจารณาของหน่วยงานใด

ผู้ประกันตนมาตรา 33 คือลูกจ้างในสถานประกอบการ มาตรา 39 คือผู้เคยเป็นผู้ประกันตนมาตรา 33 และสมัครส่งต่อโดยสมัครใจ ส่วนมาตรา 40 คือผู้ประกอบอาชีพอิสระที่ไม่มีนายจ้าง

การสมัครมาตรา 39 มีกรอบเวลานับจากวันที่สิ้นสภาพการเป็นผู้ประกันตนมาตรา 33 และต้องเคยส่งเงินสมทบมาแล้วตามระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด จึงควรตรวจสิทธิก่อนลาออก

การเลือกสถานพยาบาลตามบัตรรับรองสิทธิมีผลต่อการใช้สิทธิรักษาพยาบาล และเปลี่ยนได้ตามรอบที่สำนักงานประกันสังคมประกาศในแต่ละปี

ข้อกฎหมายและระเบียบที่ต้องรู้ก่อนยื่น

ลูกจ้างที่ทำงานหลายแห่งพร้อมกันอาจถูกขึ้นทะเบียนซ้ำ ทำให้เกิดการนำส่งเงินสมทบเกิน ซึ่งต้องยื่นขอคืนตามระเบียบ

เมื่อลูกจ้างพ้นสภาพ นายจ้างต้องแจ้งด้วยแบบ สปส.6-09 ภายในกำหนด มิฉะนั้นระบบจะยังคิดเงินสมทบต่อเนื่องและกระทบสิทธิของลูกจ้างเอง

หน้าที่ขึ้นทะเบียนเป็นของนายจ้าง ไม่ใช่ลูกจ้าง และกำหนดเวลา 30 วันนับจากวันเริ่มจ้างของลูกจ้างแต่ละราย ไม่ใช่นับจากวันที่นายจ้างสะดวก

ลูกจ้างที่ทำงานหลายแห่งพร้อมกันอาจถูกขึ้นทะเบียนซ้ำ ทำให้เกิดการนำส่งเงินสมทบเกิน ซึ่งต้องยื่นขอคืนตามระเบียบ

เมื่อลูกจ้างพ้นสภาพ นายจ้างต้องแจ้งด้วยแบบ สปส.6-09 ภายในกำหนด มิฉะนั้นระบบจะยังคิดเงินสมทบต่อเนื่องและกระทบสิทธิของลูกจ้างเอง

ข้อผิดพลาดที่ทำให้เสียเวลามากที่สุด

กรณีที่พบบ่อยในกลุ่ม การขึ้นทะเบียนนายจ้างและผู้ประกันตน (ม.33 / ม.39 / ม.40) คือเอกสารครบแต่ข้อมูลไม่สอดคล้องกันเอง เช่น ช่วงเวลาการจ้างงานในหนังสือรับรองไม่ตรงกับงวดที่นำส่งเงินสมทบ หรือการสะกดชื่อในคำแปลไม่ตรงกับหนังสือเดินทาง ปัญหาลักษณะนี้ทำให้ต้องเริ่มขั้นตอนรับรองใหม่ทั้งชุดแม้เนื้อหาสาระจะถูกต้อง

อีกกลุ่มหนึ่งคือการเข้าใจกรอบเวลาไม่ครบ ทั้งกำหนดขึ้นทะเบียนภายใน 30 วัน กำหนดนำส่งเงินสมทบภายในวันที่ 15 ของเดือนถัดไป อายุความของการยื่นขอรับประโยชน์ทดแทน และอายุของหนังสือรับรองที่หน่วยงานปลายทางกำหนด การวางปฏิทินย้อนกลับจากวันที่ต้องใช้เอกสารจริงช่วยลดความเสี่ยงนี้ได้มากที่สุด

สาเหตุที่เรื่องไม่ผ่านหรือล่าช้าบ่อยที่สุด

• ยื่นขึ้นทะเบียนเกิน 30 วันนับแต่วันเริ่มจ้าง
• ชื่อ-สกุลหรือเลขประจำตัวประชาชนในแบบไม่ตรงกับฐานข้อมูลทะเบียนราษฎร
• ลูกจ้างต่างชาติไม่มีใบอนุญาตทำงานที่ยังมีผลบังคับ
• ไม่ได้แจ้งการเปลี่ยนแปลงข้อเท็จจริงเมื่อย้ายสาขาหรือเปลี่ยนชื่อนิติบุคคล
• หนังสือมอบอำนาจไม่ติดอากรแสตมป์หรือไม่ระบุขอบเขตการดำเนินการ
• ยื่นขึ้นทะเบียนเกิน 30 วันนับแต่วันเริ่มจ้าง

อภิธานศัพท์ประกันสังคมและสภาวิชาชีพ

ประโยชน์ทดแทน 7 กรณี

เจ็บป่วย คลอดบุตร ทุพพลภาพ ตาย สงเคราะห์บุตร ชราภาพ และว่างงาน ตามความคุ้มครองของกองทุนประกันสังคม

ผู้ประกันตนมาตรา 39

ผู้เคยเป็นผู้ประกันตนมาตรา 33 และสมัครส่งเงินสมทบต่อโดยสมัครใจตามเงื่อนไขที่กฎหมายกำหนด

กองทุนเงินทดแทน

กองทุนที่คุ้มครองกรณีประสบอันตรายหรือเจ็บป่วยเนื่องจากการทำงาน ซึ่งแยกจากกองทุนประกันสังคม

ผู้ประกันตนมาตรา 40

ผู้ประกอบอาชีพอิสระที่ไม่มีนายจ้าง สมัครเข้าระบบโดยเลือกทางเลือกความคุ้มครองตามที่ประกาศ

บัตรรับรองสิทธิ

สิทธิรักษาพยาบาลที่ผูกกับสถานพยาบาลที่ผู้ประกันตนเลือกไว้ในแต่ละรอบปี

สปส.1-01

แบบขึ้นทะเบียนนายจ้างต่อสำนักงานประกันสังคม

Certificate of Good Standing

หนังสือรับรองสถานะใบอนุญาตประกอบวิชาชีพว่ายังมีผลและไม่มีประวัติถูกลงโทษทางวินัย