work permit เปลี่ยนนายจ้าง

เส้นทางการดำเนินงานของกรณีนี้

ตรวจว่าตำแหน่งงานไม่อยู่ในอาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ → นายจ้างเตรียมเอกสารนิติบุคคลและแบบคำขอ → ยื่นที่สำนักงานจัดหางานในพื้นที่หรือระบบ e-Workpermit → รับใบอนุญาตทำงานและตรวจสอบรายการให้ตรงกับสัญญาจ้าง → ต่ออายุก่อนหมดอายุและแจ้งการเปลี่ยนแปลงทุกครั้ง

ไทม์ไลน์การทำงานทีละขั้น

เอกสารที่ต้องเตรียม

• หนังสือเดินทางพร้อมตราวีซ่าประเภทที่อนุญาตให้ทำงาน
• ใบรับรองแพทย์ตามแบบที่กระทรวงแรงงานกำหนด
• สัญญาจ้างและหนังสือรับรองการจ้างจากนายจ้าง
• เอกสารนิติบุคคลของนายจ้างฉบับล่าสุด
• คุณวุฒิการศึกษาและใบรับรองประสบการณ์พร้อมคำแปลรับรอง
• รูปถ่ายและแผนที่สถานประกอบการ

สาระสำคัญของ “work permit เปลี่ยนนายจ้าง”

หัวข้อนี้อยู่ในกลุ่ม ใบอนุญาตทำงานและกรมการจัดหางาน ซึ่งหน่วยงานที่มีอำนาจโดยตรงคือ กรมการจัดหางาน กระทรวงแรงงาน การพิจารณาทุกกรณีเป็นดุลพินิจของหน่วยงานรัฐตามระเบียบที่ใช้บังคับ ณ วันยื่น IVC ทำหน้าที่เตรียมเอกสาร ตรวจความสอดคล้อง และประสานการยื่นให้ครบถ้วนตามประกาศล่าสุด แต่ไม่รับประกันผลการอนุมัติของหน่วยงานใด

เมื่อสิ้นสุดการจ้าง ผู้ถือใบอนุญาตต้องคืนใบอนุญาตและนายจ้างต้องแจ้งกรมการจัดหางานภายในกำหนด

การเปลี่ยนนายจ้างมีผลต่อสิทธิพำนักด้วย เพราะการขยายเวลาพำนักอาศัยเอกสารของนายจ้างรายเดิม

ผู้ถือ LTR ใช้ใบอนุญาตทำงานแบบดิจิทัลผ่านศูนย์ One Stop Service ซึ่งเป็นคนละกระบวนการกับใบอนุญาตแบบเล่มปกติ

ข้อกฎหมายและระเบียบที่ต้องรู้ก่อนยื่น

งานบางประเภทตามบัญชีท้ายประกาศเป็นงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำโดยเด็ดขาดหรือให้ทำได้อย่างมีเงื่อนไข ต้องตรวจก่อนทำสัญญาจ้าง

ใบอนุญาตทำงานระบุนายจ้าง ตำแหน่ง ลักษณะงาน และท้องที่ทำงาน การทำงานนอกเหนือรายการที่ระบุถือว่าผิดเงื่อนไข

การทำงานโดยไม่มีใบอนุญาตมีโทษปรับตามกฎหมาย และนายจ้างที่รับคนต่างด้าวเข้าทำงานโดยไม่มีใบอนุญาตมีโทษแยกต่างหาก

การให้ข้อมูลไม่ตรงกันระหว่างแบบฟอร์ม เอกสารการเงิน และประวัติการเดินทาง เป็นสาเหตุการปฏิเสธที่พบมากกว่าการขาดเอกสารบางรายการ

วีซ่า (visa) คือการอนุญาตให้เดินทางมาถึงด่าน ส่วนสิทธิพำนัก (permission to stay) คือจำนวนวันที่เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองประทับให้ ทั้งสองอย่างมีวันหมดอายุคนละชุด

ข้อผิดพลาดที่ทำให้เสียเวลามากที่สุด

กรณีที่พบบ่อยในกลุ่ม ใบอนุญาตทำงานและกรมการจัดหางาน คือการเตรียมเอกสารครบแต่ไม่สอดคล้องกันเอง เช่น ชื่อสะกดต่างกันระหว่างคำแปลกับหนังสือเดินทาง หรือช่วงเวลาในเอกสารการเงินไม่ครอบคลุมระยะที่ระเบียบกำหนด ปัญหาลักษณะนี้ทำให้ต้องเริ่มกระบวนการใหม่ทั้งชุดแม้เนื้อหาสาระจะถูกต้อง

อีกกลุ่มหนึ่งคือการเข้าใจผิดระหว่างอายุวีซ่ากับสิทธิพำนัก ผู้ยื่นจำนวนมากวางแผนการเดินทางจากวันหมดอายุของตราวีซ่า ทั้งที่วันที่ต้องเดินทางออกจริงคือวันในตราประทับของเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมือง การตรวจสองวันที่นี้ทุกครั้งช่วยป้องกันการอยู่เกินกำหนดโดยไม่ตั้งใจ

สาเหตุที่คำขอไม่ผ่านหรือล่าช้าบ่อยที่สุด

• ตำแหน่งงานอยู่ในบัญชีอาชีพต้องห้ามสำหรับคนต่างด้าว
• วีซ่าที่ถืออยู่ไม่ใช่ประเภทที่ยื่นขอใบอนุญาตทำงานได้
• ใบรับรองแพทย์ไม่ครบรายการโรคตามที่กำหนดหรือหมดอายุ
• คุณวุฒิไม่สอดคล้องกับลักษณะงานที่ระบุในสัญญาจ้าง
• นายจ้างมีประวัติการแจ้งข้อมูลไม่ตรงกับข้อเท็จจริง
• วัตถุประสงค์ที่แจ้งไม่ตรงกับประเภทวีซ่าที่ขอ

อภิธานศัพท์วีซ่าและใบอนุญาตทำงาน

ตม.30 (TM.30)

แบบแจ้งรับคนต่างด้าวเข้าพักอาศัย ซึ่งเจ้าบ้านหรือผู้จัดการที่พักต้องแจ้งภายใน 24 ชั่วโมง

Work permit

ใบอนุญาตทำงานที่ออกโดยกรมการจัดหางาน ผูกกับนายจ้าง ตำแหน่ง และท้องที่ที่ระบุ

ตม.47 (TM.47)

แบบรายงานตัว 90 วันของคนต่างด้าวที่พำนักต่อเนื่องในราชอาณาจักร

Apostille

การรับรองเอกสารตามอนุสัญญากรุงเฮก ซึ่งมีผลกับประเทศไทยตั้งแต่ 22 ธันวาคม 2567

Re-entry permit

ใบอนุญาตกลับเข้ามาในราชอาณาจักรอีก ที่รักษาสิทธิพำนักเดิมไว้เมื่อเดินทางออกนอกประเทศ

Overstay

การอยู่เกินกำหนดสิทธิพำนัก มีค่าปรับรายวันและอาจถูกห้ามเข้าประเทศตามระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด

Non-Immigrant visa

กลุ่มวีซ่าคนอยู่ชั่วคราวที่แบ่งเป็นรหัสย่อยตามวัตถุประสงค์ เช่น B, O, ED