work permit ทำงานหลายสถานที่

เส้นทางการดำเนินงานของกรณีนี้

ตรวจว่าตำแหน่งงานไม่อยู่ในอาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ → นายจ้างเตรียมเอกสารนิติบุคคลและแบบคำขอ → ยื่นที่สำนักงานจัดหางานในพื้นที่หรือระบบ e-Workpermit → รับใบอนุญาตทำงานและตรวจสอบรายการให้ตรงกับสัญญาจ้าง → ต่ออายุก่อนหมดอายุและแจ้งการเปลี่ยนแปลงทุกครั้ง

ไทม์ไลน์การทำงานทีละขั้น

เอกสารที่ต้องเตรียม

• หนังสือเดินทางพร้อมตราวีซ่าประเภทที่อนุญาตให้ทำงาน
• ใบรับรองแพทย์ตามแบบที่กระทรวงแรงงานกำหนด
• สัญญาจ้างและหนังสือรับรองการจ้างจากนายจ้าง
• เอกสารนิติบุคคลของนายจ้างฉบับล่าสุด
• คุณวุฒิการศึกษาและใบรับรองประสบการณ์พร้อมคำแปลรับรอง
• รูปถ่ายและแผนที่สถานประกอบการ

สาระสำคัญของ “work permit ทำงานหลายสถานที่”

หัวข้อนี้อยู่ในกลุ่ม ใบอนุญาตทำงานและกรมการจัดหางาน ซึ่งหน่วยงานที่มีอำนาจโดยตรงคือ กรมการจัดหางาน กระทรวงแรงงาน การพิจารณาทุกกรณีเป็นดุลพินิจของหน่วยงานรัฐตามระเบียบที่ใช้บังคับ ณ วันยื่น IVC ทำหน้าที่เตรียมเอกสาร ตรวจความสอดคล้อง และประสานการยื่นให้ครบถ้วนตามประกาศล่าสุด แต่ไม่รับประกันผลการอนุมัติของหน่วยงานใด

ผู้ถือ LTR ใช้ใบอนุญาตทำงานแบบดิจิทัลผ่านศูนย์ One Stop Service ซึ่งเป็นคนละกระบวนการกับใบอนุญาตแบบเล่มปกติ

งานบางประเภทตามบัญชีท้ายประกาศเป็นงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำโดยเด็ดขาดหรือให้ทำได้อย่างมีเงื่อนไข ต้องตรวจก่อนทำสัญญาจ้าง

ใบอนุญาตทำงานระบุนายจ้าง ตำแหน่ง ลักษณะงาน และท้องที่ทำงาน การทำงานนอกเหนือรายการที่ระบุถือว่าผิดเงื่อนไข

ข้อกฎหมายและระเบียบที่ต้องรู้ก่อนยื่น

การทำงานโดยไม่มีใบอนุญาตมีโทษปรับตามกฎหมาย และนายจ้างที่รับคนต่างด้าวเข้าทำงานโดยไม่มีใบอนุญาตมีโทษแยกต่างหาก

เมื่อสิ้นสุดการจ้าง ผู้ถือใบอนุญาตต้องคืนใบอนุญาตและนายจ้างต้องแจ้งกรมการจัดหางานภายในกำหนด

การเปลี่ยนนายจ้างมีผลต่อสิทธิพำนักด้วย เพราะการขยายเวลาพำนักอาศัยเอกสารของนายจ้างรายเดิม

ผู้ที่เข้าไทยด้วยการยกเว้นการตรวจลงตราไม่ได้ถือวีซ่า การเปลี่ยนไปสู่ Non-Immigrant ภายในประเทศจึงมีเงื่อนไขเฉพาะและเป็นดุลพินิจของสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง

เขตอาณา (jurisdiction) กำหนดว่าต้องยื่นที่สถานทูตหรือสถานกงสุลแห่งใด การยื่นผิดเขตอาณาเป็นเหตุให้คำขอถูกตีกลับบ่อยที่สุดข้อหนึ่ง

ข้อผิดพลาดที่ทำให้เสียเวลามากที่สุด

กรณีที่พบบ่อยในกลุ่ม ใบอนุญาตทำงานและกรมการจัดหางาน คือการเตรียมเอกสารครบแต่ไม่สอดคล้องกันเอง เช่น ชื่อสะกดต่างกันระหว่างคำแปลกับหนังสือเดินทาง หรือช่วงเวลาในเอกสารการเงินไม่ครอบคลุมระยะที่ระเบียบกำหนด ปัญหาลักษณะนี้ทำให้ต้องเริ่มกระบวนการใหม่ทั้งชุดแม้เนื้อหาสาระจะถูกต้อง

อีกกลุ่มหนึ่งคือการเข้าใจผิดระหว่างอายุวีซ่ากับสิทธิพำนัก ผู้ยื่นจำนวนมากวางแผนการเดินทางจากวันหมดอายุของตราวีซ่า ทั้งที่วันที่ต้องเดินทางออกจริงคือวันในตราประทับของเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมือง การตรวจสองวันที่นี้ทุกครั้งช่วยป้องกันการอยู่เกินกำหนดโดยไม่ตั้งใจ

สาเหตุที่คำขอไม่ผ่านหรือล่าช้าบ่อยที่สุด

• ตำแหน่งงานอยู่ในบัญชีอาชีพต้องห้ามสำหรับคนต่างด้าว
• วีซ่าที่ถืออยู่ไม่ใช่ประเภทที่ยื่นขอใบอนุญาตทำงานได้
• ใบรับรองแพทย์ไม่ครบรายการโรคตามที่กำหนดหรือหมดอายุ
• คุณวุฒิไม่สอดคล้องกับลักษณะงานที่ระบุในสัญญาจ้าง
• นายจ้างมีประวัติการแจ้งข้อมูลไม่ตรงกับข้อเท็จจริง
• ชื่อ-สกุลหรือวันเกิดในเอกสารแปลไม่ตรงกับหนังสือเดินทาง

อภิธานศัพท์วีซ่าและใบอนุญาตทำงาน

Apostille

การรับรองเอกสารตามอนุสัญญากรุงเฮก ซึ่งมีผลกับประเทศไทยตั้งแต่ 22 ธันวาคม 2567

Re-entry permit

ใบอนุญาตกลับเข้ามาในราชอาณาจักรอีก ที่รักษาสิทธิพำนักเดิมไว้เมื่อเดินทางออกนอกประเทศ

Overstay

การอยู่เกินกำหนดสิทธิพำนัก มีค่าปรับรายวันและอาจถูกห้ามเข้าประเทศตามระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด

Non-Immigrant visa

กลุ่มวีซ่าคนอยู่ชั่วคราวที่แบ่งเป็นรหัสย่อยตามวัตถุประสงค์ เช่น B, O, ED

Visa

การตรวจลงตราที่อนุญาตให้เดินทางมาถึงด่านตรวจคนเข้าเมืองของไทย ไม่ใช่การรับประกันการเข้าเมือง

DTV

Destination Thailand Visa มีผลใช้ตั้งแต่ 15 กรกฎาคม 2567 อายุ 5 ปี พำนักครั้งละไม่เกิน 180 วัน

Permission to stay

สิทธิพำนักที่เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองประทับให้เมื่อเข้าประเทศ กำหนดวันที่ต้องเดินทางออกจริง