How is a foreign judgment used in Thailand?

เส้นทางเอกสารของกรณีนี้

เอกสารต่างประเทศ → รับรองจากต้นทาง (Apostille หรือกระทรวงการต่างประเทศของประเทศนั้น + สถานทูต/สถานกงสุลไทย) → แปลเป็นภาษาไทยพร้อมรับรองคำแปล → ยื่นต่อศาลหรือหน่วยงานไทย

ไทม์ไลน์การทำงานทีละขั้น

เอกสารที่ต้องเตรียม

• จำนวนชุดที่ต้องยื่น รวมชุดสำรองสำหรับคู่ความอีกฝ่าย
• รายการเอกสารแนบทั้งหมดในสำนวน พร้อมหมายเลขเอกสารหมาย
• ตารางคำศัพท์เฉพาะคดี หากเคยมีคำแปลเดิมที่ต้องคงเส้นคงวา
• ข้อมูลว่าประเทศปลายทางเป็นรัฐภาคีอนุสัญญากรุงเฮกหรือไม่
• หนังสือมอบอำนาจ หากให้เราเดินเรื่องรับรองแทน
• ช่องทางรับส่งไฟล์ที่ผู้ว่าจ้างกำหนดสำหรับข้อมูลชั้นความลับ
• ต้นฉบับหรือสำเนาที่มีการรับรองสำเนาถูกต้องจากหน่วยงานผู้ออกเอกสาร

เอกสารต่างประเทศที่จะใช้ในกระบวนการยุติธรรมไทย

เอกสารที่ออกในต่างประเทศต้องได้รับการรับรองจากต้นทางก่อน โดยรัฐภาคีอนุสัญญากรุงเฮกใช้ Apostille ส่วนประเทศนอกภาคีต้องผ่านกระทรวงการต่างประเทศของประเทศนั้นแล้วรับรองต่อที่สถานเอกอัครราชทูตหรือสถานกงสุลไทย จากนั้นจึงแปลเป็นภาษาไทยเพื่อยื่นต่อหน่วยงานในไทย

คำพิพากษาของศาลต่างประเทศไม่ได้มีผลบังคับในไทยโดยอัตโนมัติ การจะให้มีผลต้องดำเนินการตามกฎหมายไทยผ่านศาลไทย เอกสารและคำแปลจึงเป็นเพียงส่วนหนึ่งของการดำเนินคดี ไม่ใช่การจดทะเบียนคำพิพากษา

ลำดับขั้นที่ถูกต้อง: แปล → รับรองคำแปล → นิติกรณ์/Apostille

ลำดับที่ผิดบ่อยที่สุดคือการนำเอกสารไปรับรองก่อนแล้วค่อยแปล ทำให้ต้องเดินเรื่องซ้ำ ลำดับที่ถูกต้องสำหรับเอกสารไทยที่จะใช้ต่างประเทศคือ คัดต้นฉบับที่รับรองสำเนาถูกต้อง → แปล → รับรองคำแปล → ยื่นนิติกรณ์หรือ Apostille ที่กรมการกงสุล → (เฉพาะประเทศนอกภาคี) รับรองต่อที่สถานทูตปลายทาง

ค่าธรรมเนียมนิติกรณ์ของกรมการกงสุลตามประกาศกระทรวงการต่างประเทศคือ 200 บาทต่อฉบับสำหรับบริการปกติ และ 400 บาทต่อฉบับสำหรับบริการด่วน ส่วนค่าธรรมเนียมของสถานทูตปลายทางเป็นอำนาจของแต่ละสถานทูต ไม่ได้กำหนดโดยฝ่ายไทย

เอกสารคดีของไทยที่จะใช้ในต่างประเทศ

หลังอนุสัญญากรุงเฮกมีผลกับประเทศไทยเมื่อ 22 ธันวาคม 2024 เอกสารที่ส่งไปยังรัฐภาคีจบขั้นตอนที่ Apostille ของกรมการกงสุล ไม่ต้องรับรองซ้ำที่สถานทูตปลายทาง ส่วนประเทศนอกภาคียังต้องรับรองต่อที่สถานทูตของประเทศนั้นในกรุงเทพฯ

ควรตรวจสถานะภาคีจากตารางสถานะของ HCCH ในวันที่ดำเนินการจริง เพราะรายชื่อรัฐภาคีและข้อคัดค้านระหว่างรัฐเปลี่ยนแปลงได้

การรักษาความลับของสำนวนคดีและข้อมูลส่วนบุคคล

เอกสารคดีมีทั้งข้อมูลส่วนบุคคลและข้อมูลอ่อนไหวตาม พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 การประมวลผลจึงจำกัดเท่าที่จำเป็นต่อการแปล ผู้แปลและผู้ตรวจลงนามข้อตกลงรักษาความลับ และไม่นำเนื้อหาคดีไปใช้เป็นตัวอย่างงานไม่ว่ากรณีใด

ไฟล์งานรับส่งผ่านช่องทางที่ผู้ว่าจ้างกำหนด และลบตามรอบเวลาที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้า หากผู้ว่าจ้างต้องการให้ทำลายทันทีหลังส่งมอบ เราดำเนินการตามคำขอและออกหนังสือยืนยันการทำลายข้อมูลให้

สาเหตุที่คำแปลถูกตีกลับบ่อยที่สุด

• เอกสารเกินอายุที่หน่วยงานผู้รับกำหนด ณ วันยื่น
• แปลเป็นภาษาที่หน่วยงานผู้รับปลายทางไม่ยอมรับ
• คำศัพท์เฉพาะไม่คงเส้นคงวาระหว่างเอกสารหลายฉบับในสำนวนเดียวกัน
• สะกดชื่อบุคคลในคำแปลไม่ตรงกับหนังสือเดินทางหรือเอกสารทะเบียนราษฎร
• แปลไม่ครบทุกหน้า ตกตราประทับ ลายมือชื่อ หรือข้อความท้ายเอกสาร
• เลขคดี จำนวนทุนทรัพย์ หรืออัตราดอกเบี้ยคลาดเคลื่อนจากต้นฉบับ

อภิธานศัพท์ที่ใช้ในกระบวนการยุติธรรม

อนุสัญญานิวยอร์ก ค.ศ. 1958

อนุสัญญาว่าด้วยการยอมรับและบังคับตามคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการต่างประเทศ ซึ่งกำหนดให้ยื่นคำแปลที่ได้รับการรับรองพร้อมคำชี้ขาด

ผู้ประสานงานกลาง (Central Authority)

หน่วยงานที่รับ-ส่งคำร้องความร่วมมือระหว่างประเทศ ในคดีอาญาของไทยคือสำนักงานอัยการสูงสุด

ข้อมูลอ่อนไหว

ข้อมูลส่วนบุคคลประเภทที่ พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 กำหนดให้ประมวลผลได้จำกัด เช่น ประวัติอาชญากรรมและข้อมูลสุขภาพ

รับรองคำแปล (Certified translation)

การที่ผู้แปลหรือสำนักงานแปลลงลายมือชื่อรับรองว่าคำแปลถูกต้องตรงตามต้นฉบับ พร้อมระบุตัวตนและข้อมูลติดต่อที่ตรวจสอบได้

นิติกรณ์ (Legalization)

การรับรองลายมือชื่อและตราของเจ้าหน้าที่ผู้ลงนามในเอกสาร ดำเนินการโดยกรมการกงสุล กระทรวงการต่างประเทศ