ยื่นวีซ่าคู่สมรสจำเป็นต้องทำ Apostille เสมอหรือไม่

เส้นทางการรับรองของกรณีนี้

ระบุหน่วยงานผู้รับและวัตถุประสงค์ → ขอรายการเอกสารจากผู้รับ → คัดเอกสารต้นเรื่องให้อยู่ในกรอบอายุ → แปลและรับรองคำแปล → ขอ Apostille แล้วยื่นภายในกรอบเวลา

ไทม์ไลน์การทำงานทีละขั้น

เอกสารที่ต้องเตรียม

• หนังสือหรืออีเมลจากหน่วยงานปลายทางที่ระบุรายการเอกสาร
• เอกสารสถานะบุคคลที่เกี่ยวข้องกับวัตถุประสงค์
• คำแปลตามภาษาที่กำหนด
• กำหนดวันยื่นจริงเพื่อคำนวณกรอบอายุเอกสาร
• สำเนาชุดสำรองสำหรับหน่วยงานอื่นในกระบวนการเดียวกัน

ข้อเท็จจริงที่ต้องรู้ก่อนดำเนินการเรื่อง “ยื่นวีซ่าคู่สมรสจำเป็นต้องทำ Apostille เสมอหรือไม่”

อายุการใช้งานของเอกสารกำหนดโดยหน่วยงานปลายทาง ไม่ใช่โดยตัว Apostille จึงควรขอข้อกำหนดเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้รับก่อนเริ่มดำเนินการ

ประเทศไทยไม่มีระบบทะเบียนนักแปลสาบานตน การรับรองคำแปลจึงดำเนินการผ่านกรมการกงสุล หรือใช้ผู้แปลตามมาตรฐานที่ปลายทางกำหนด เช่น NAATI สำหรับออสเตรเลีย

ลำดับขั้นตอนที่ถูกต้องคือ คัดเอกสารต้นเรื่องฉบับใหม่ → แปล → รับรองคำแปล → ขอ Apostille การสลับลำดับเป็นสาเหตุการถูกตีกลับที่พบบ่อยที่สุด

หากประเทศปลายทางไม่ใช่รัฐภาคี หรือเป็นรัฐที่คัดค้านการเข้าร่วมของไทย เอกสารยังต้องผ่านการรับรองนิติกรณ์ที่กรมการกงสุลแล้วรับรองต่อที่สถานเอกอัครราชทูตของประเทศนั้นในไทย

Apostille รับรองลายมือชื่อ ตราประทับ และฐานะของผู้ลงนามเท่านั้น ไม่ได้รับรองความถูกต้องของเนื้อหา ผู้รับเอกสารปลายทางยังตรวจสอบสาระสำคัญได้ตามอำนาจของตน

ขอบเขตงานที่ IVC ดูแลให้ในกรณีนี้

IVC ตรวจชุดเอกสารตั้งแต่ต้นทาง เทียบการสะกดชื่อกับหนังสือเดินทาง จัดลำดับขั้นตอนแปล–รับรองคำแปล–Apostille ให้ถูกต้อง และประสานการยื่นกับกรมการกงสุลตามช่องทางที่เหมาะกับกรอบเวลาของลูกค้า

กรณีปลายทางไม่ใช่รัฐภาคี ทีมงานจะวางเส้นทางรับรองสถานทูตให้ตั้งแต่ต้น เพื่อไม่ให้เสียรอบการยื่นและไม่ต้องคัดเอกสารใหม่ ค่าใช้จ่ายและกรอบเวลาแจ้งเป็นรายกรณีทางโทรศัพท์ LINE หรืออีเมล

สาเหตุที่เอกสารถูกตีกลับหรือล่าช้าบ่อยที่สุด

• เตรียมเอกสารตามคำบอกเล่า ไม่ใช่ตามข้อกำหนดที่เป็นลายลักษณ์อักษร
• ยื่นเอกสารที่พ้นกรอบอายุในวันนัดจริง
• ทำ Apostille ทั้งที่หน่วยงานผู้รับไม่ได้กำหนด ทำให้เสียเวลาโดยไม่จำเป็น

อภิธานศัพท์ Apostille และนิติกรณ์เอกสาร

Apostille

ใบรับรองมาตรฐานตามอนุสัญญากรุงเฮก ค.ศ. 1961 ที่รับรองลายมือชื่อ ตราประทับ และฐานะของผู้ลงนามในเอกสารราชการ

Competent Authority

หน่วยงานผู้มีอำนาจออก Apostille ซึ่งของประเทศไทยคือกรมการกงสุล กระทรวงการต่างประเทศ

Legalization

การรับรองเอกสารแบบเดิมที่ต้องผ่านกรมการกงสุลแล้วรับรองต่อที่สถานทูตปลายทาง ใช้กับประเทศนอกภาคี

Contracting Party

รัฐภาคีของอนุสัญญาที่ยอมรับ Apostille ระหว่างกัน

นิติกรณ์

งานรับรองเอกสารของกรมการกงสุล ครอบคลุมทั้งการรับรองคำแปลและการรับรองลายมือชื่อเจ้าหน้าที่