แปลเอกสารกฎหมาย ภาษาจีน

เส้นทางเอกสารของกรณีนี้

ต้นฉบับ/สำเนารับรองถูกต้อง → แปลและตรวจทาน → รับรองคำแปล → นิติกรณ์หรือ Apostille ที่กรมการกงสุล → (เฉพาะปลายทางนอกภาคีกรุงเฮก) รับรองต่อที่สถานทูตปลายทาง

ไทม์ไลน์การทำงานทีละขั้น

เอกสารที่ต้องเตรียม

• หนังสือมอบอำนาจ หากให้เราเดินเรื่องรับรองแทน
• ช่องทางรับส่งไฟล์ที่ผู้ว่าจ้างกำหนดสำหรับข้อมูลชั้นความลับ
• ต้นฉบับหรือสำเนาที่มีการรับรองสำเนาถูกต้องจากหน่วยงานผู้ออกเอกสาร
• หนังสือเดินทางหรือบัตรประชาชนของผู้ถือเอกสาร เพื่อยึดการสะกดชื่อเป็นมาตรฐานเดียว
• ชื่อหน่วยงานผู้รับปลายทาง และภาษาที่หน่วยงานนั้นยอมรับ
• วันนัดศาลหรือวันครบกำหนดยื่น เพื่อวางแผนเวลาย้อนกลับ
• จำนวนชุดที่ต้องยื่น รวมชุดสำรองสำหรับคู่ความอีกฝ่าย

คู่ภาษาที่ใช้ในงานเอกสารคดี

งานเอกสารคดีส่วนใหญ่เป็นคู่ไทย–อังกฤษ แต่คดีที่มีคู่ความต่างชาติมักต้องใช้ภาษาจีน ญี่ปุ่น เกาหลี รัสเซีย อาหรับ หรือภาษาเพื่อนบ้าน การเลือกภาษาไม่ได้ขึ้นกับสัญชาติของคู่ความเสมอไป แต่ขึ้นกับภาษาราชการของหน่วยงานผู้รับปลายทาง

บางประเทศยอมรับคำแปลภาษาอังกฤษแม้ภาษาราชการเป็นภาษาอื่น ในขณะที่บางแห่งบังคับภาษาราชการเท่านั้น จึงควรยืนยันกับหน่วยงานผู้รับก่อน เพื่อไม่ต้องแปลซ้ำสองรอบ

คดีครอบครัว: หย่า อำนาจปกครองบุตร และการรับบุตรบุญธรรม

เอกสารคดีครอบครัวถูกใช้ข้ามประเทศบ่อยที่สุด ทั้งการยื่นวีซ่าติดตามครอบครัว การจดทะเบียนสถานะที่ต่างประเทศ และการบังคับตามคำสั่งอำนาจปกครองบุตร คำแปลต้องสะกดชื่อทุกคนให้ตรงกับหนังสือเดินทางและเอกสารทะเบียนราษฎรทุกฉบับในชุดเดียวกัน

บันทึกข้อตกลงท้ายทะเบียนหย่ามีผลผูกพันเรื่องค่าอุปการะเลี้ยงดูและการปกครองบุตร จึงต้องแปลครบทุกข้อ ไม่ย่อความ และคงหน่วยเงินตามต้นฉบับ

การบังคับคดีและเอกสารกรมบังคับคดี

เอกสารชั้นบังคับคดี เช่น หมายบังคับคดี ประกาศขายทอดตลาด หรือหนังสือแจ้งยึดทรัพย์ มีกำหนดเวลาโต้แย้งสั้น การแปลจึงต้องระบุวันที่ประกาศและวันครบกำหนดอย่างเด่นชัดในคำแปล

กรณีเจ้าหนี้หรือลูกหนี้อยู่ต่างประเทศ ควรจัดชุดเอกสารคำพิพากษา หนังสือรับรองคดีถึงที่สุด และเอกสารบังคับคดีให้ผ่านการรับรองพร้อมกันในรอบเดียว เพื่อลดจำนวนรอบการเดินเรื่อง

อนุญาโตตุลาการและคำชี้ขาด

คำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการที่จะขอบังคับในอีกประเทศหนึ่งอยู่ภายใต้อนุสัญญานิวยอร์ก ค.ศ. 1958 ซึ่งกำหนดให้ยื่นต้นฉบับหรือสำเนาที่รับรองแล้วของคำชี้ขาดและสัญญาอนุญาโตตุลาการ พร้อมคำแปลเป็นภาษาราชการของประเทศที่ขอบังคับ

อนุสัญญาระบุด้วยว่าคำแปลต้องได้รับการรับรองโดยเจ้าหน้าที่ทางการหรือผู้แปลที่สาบานตน หรือโดยตัวแทนทางการทูตหรือกงสุล ในบริบทไทยจึงมักใช้คำรับรองของผู้แปลควบคู่กับการรับรองที่กรมการกงสุลหรือสถานทูตของประเทศปลายทาง

สาเหตุที่คำแปลถูกตีกลับบ่อยที่สุด

• แปลไม่ครบทุกหน้า ตกตราประทับ ลายมือชื่อ หรือข้อความท้ายเอกสาร
• เลขคดี จำนวนทุนทรัพย์ หรืออัตราดอกเบี้ยคลาดเคลื่อนจากต้นฉบับ
• ใช้การสรุปความแทนการแปลตามต้นฉบับ ทำให้ความหมายทางกฎหมายเปลี่ยน
• ไม่มีหน้าคำรับรองของผู้แปล หรือไม่ระบุข้อมูลติดต่อที่ตรวจสอบได้
• ลำดับการรับรองผิด เช่น รับรองก่อนแปล หรือข้ามชั้นกรมการกงสุล
• ใช้สำเนาที่ไม่มีการรับรองสำเนาถูกต้องจากหน่วยงานผู้ออกเอกสาร

อภิธานศัพท์ที่ใช้ในกระบวนการยุติธรรม

อนุสัญญานิวยอร์ก ค.ศ. 1958

อนุสัญญาว่าด้วยการยอมรับและบังคับตามคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการต่างประเทศ ซึ่งกำหนดให้ยื่นคำแปลที่ได้รับการรับรองพร้อมคำชี้ขาด

ผู้ประสานงานกลาง (Central Authority)

หน่วยงานที่รับ-ส่งคำร้องความร่วมมือระหว่างประเทศ ในคดีอาญาของไทยคือสำนักงานอัยการสูงสุด

ข้อมูลอ่อนไหว

ข้อมูลส่วนบุคคลประเภทที่ พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 กำหนดให้ประมวลผลได้จำกัด เช่น ประวัติอาชญากรรมและข้อมูลสุขภาพ

รับรองคำแปล (Certified translation)

การที่ผู้แปลหรือสำนักงานแปลลงลายมือชื่อรับรองว่าคำแปลถูกต้องตรงตามต้นฉบับ พร้อมระบุตัวตนและข้อมูลติดต่อที่ตรวจสอบได้

นิติกรณ์ (Legalization)

การรับรองลายมือชื่อและตราของเจ้าหน้าที่ผู้ลงนามในเอกสาร ดำเนินการโดยกรมการกงสุล กระทรวงการต่างประเทศ