แปลคำพิพากษา เป็นภาษาอังกฤษ

เส้นทางเอกสารของกรณีนี้

ต้นฉบับ/สำเนารับรองถูกต้อง → แปลและตรวจทาน → รับรองคำแปล → นิติกรณ์หรือ Apostille ที่กรมการกงสุล → (เฉพาะปลายทางนอกภาคีกรุงเฮก) รับรองต่อที่สถานทูตปลายทาง

ไทม์ไลน์การทำงานทีละขั้น

เอกสารที่ต้องเตรียม

• ข้อมูลว่าประเทศปลายทางเป็นรัฐภาคีอนุสัญญากรุงเฮกหรือไม่
• หนังสือมอบอำนาจ หากให้เราเดินเรื่องรับรองแทน
• ช่องทางรับส่งไฟล์ที่ผู้ว่าจ้างกำหนดสำหรับข้อมูลชั้นความลับ
• ต้นฉบับหรือสำเนาที่มีการรับรองสำเนาถูกต้องจากหน่วยงานผู้ออกเอกสาร
• หนังสือเดินทางหรือบัตรประชาชนของผู้ถือเอกสาร เพื่อยึดการสะกดชื่อเป็นมาตรฐานเดียว
• ชื่อหน่วยงานผู้รับปลายทาง และภาษาที่หน่วยงานนั้นยอมรับ
• วันนัดศาลหรือวันครบกำหนดยื่น เพื่อวางแผนเวลาย้อนกลับ

คำพิพากษาและคำสั่งศาล — จุดที่ต้องระวังเป็นพิเศษ

คำพิพากษาและคำสั่งศาลเป็นเอกสารที่คำผิดเพียงคำเดียวเปลี่ยนความหมายทางกฎหมายได้ ทั้งชื่อคู่ความ เลขคดีดำ/คดีแดง จำนวนทุนทรัพย์ ดอกเบี้ย และวันที่คดีถึงที่สุด การแปลจึงต้องคงโครงสร้างเดิมทุกย่อหน้า ไม่สรุปย่อ และคงตัวเลขตามต้นฉบับโดยไม่แปลงหน่วย

หากนำคำพิพากษาไทยไปใช้ต่างประเทศ ปลายทางมักขอ “หนังสือรับรองคดีถึงที่สุด” ควบคู่กับคำพิพากษา และขอให้ทั้งสองฉบับผ่านการรับรองชั้นเดียวกัน ควรขอคัดสำเนาที่มีการรับรองสำเนาถูกต้องจากศาลเจ้าของสำนวนก่อนเริ่มแปล เพราะกรมการกงสุลรับรองบนเอกสารที่มีลายมือชื่อเจ้าหน้าที่ที่ตรวจสอบได้เท่านั้น

รายงานนิติวิทยาศาสตร์และเอกสารทางการแพทย์ในคดี

รายงานตรวจพิสูจน์และใบรับรองแพทย์ที่ใช้ในคดีมีศัพท์เทคนิคเฉพาะ การแปลต้องคงชื่อการตรวจ ค่าอ้างอิง และหน่วยวัดตามต้นฉบับ พร้อมคงชื่อผู้ตรวจและเลขที่รายงานเพื่อให้ตรวจสอบย้อนได้

หากปลายทางเป็นหน่วยงานต่างประเทศ ควรตรวจว่าต้องการคำแปลภาษาใด และต้องผ่าน Apostille หรือรับรองสถานทูตเพิ่มหรือไม่ ก่อนเริ่มงานแปล

ข้อกำหนดของหน่วยงานในกระบวนการยุติธรรม

หน่วยงานแต่ละแห่งกำหนดรูปแบบเอกสารของตนเอง ศาลพิจารณาความครบถ้วนของคำแปลประกอบพยานเอกสาร กรมบังคับคดีเน้นความถูกต้องของรายละเอียดทรัพย์และตัวเลข ส่วนหน่วยงานสอบสวนเน้นความตรงตัวของถ้อยคำในบันทึกคำให้การ

ก่อนเริ่มงานเราจะยืนยันกับผู้ว่าจ้างว่าเอกสารจะยื่นต่อหน่วยงานใด ต้องยื่นกี่ชุด และต้องผ่านการรับรองชั้นใดบ้าง เพราะข้อกำหนดเหล่านี้เปลี่ยนวิธีจัดรูปเล่มและจำนวนสำเนาที่ต้องเตรียม

คู่ภาษาที่ใช้ในงานเอกสารคดี

งานเอกสารคดีส่วนใหญ่เป็นคู่ไทย–อังกฤษ แต่คดีที่มีคู่ความต่างชาติมักต้องใช้ภาษาจีน ญี่ปุ่น เกาหลี รัสเซีย อาหรับ หรือภาษาเพื่อนบ้าน การเลือกภาษาไม่ได้ขึ้นกับสัญชาติของคู่ความเสมอไป แต่ขึ้นกับภาษาราชการของหน่วยงานผู้รับปลายทาง

บางประเทศยอมรับคำแปลภาษาอังกฤษแม้ภาษาราชการเป็นภาษาอื่น ในขณะที่บางแห่งบังคับภาษาราชการเท่านั้น จึงควรยืนยันกับหน่วยงานผู้รับก่อน เพื่อไม่ต้องแปลซ้ำสองรอบ

สาเหตุที่คำแปลถูกตีกลับบ่อยที่สุด

• สะกดชื่อบุคคลในคำแปลไม่ตรงกับหนังสือเดินทางหรือเอกสารทะเบียนราษฎร
• แปลไม่ครบทุกหน้า ตกตราประทับ ลายมือชื่อ หรือข้อความท้ายเอกสาร
• เลขคดี จำนวนทุนทรัพย์ หรืออัตราดอกเบี้ยคลาดเคลื่อนจากต้นฉบับ
• ใช้การสรุปความแทนการแปลตามต้นฉบับ ทำให้ความหมายทางกฎหมายเปลี่ยน
• ไม่มีหน้าคำรับรองของผู้แปล หรือไม่ระบุข้อมูลติดต่อที่ตรวจสอบได้
• ลำดับการรับรองผิด เช่น รับรองก่อนแปล หรือข้ามชั้นกรมการกงสุล

อภิธานศัพท์ที่ใช้ในกระบวนการยุติธรรม

รับรองคำแปล (Certified translation)

การที่ผู้แปลหรือสำนักงานแปลลงลายมือชื่อรับรองว่าคำแปลถูกต้องตรงตามต้นฉบับ พร้อมระบุตัวตนและข้อมูลติดต่อที่ตรวจสอบได้

นิติกรณ์ (Legalization)

การรับรองลายมือชื่อและตราของเจ้าหน้าที่ผู้ลงนามในเอกสาร ดำเนินการโดยกรมการกงสุล กระทรวงการต่างประเทศ

Apostille

ตรารับรองตามอนุสัญญากรุงเฮก ค.ศ. 1961 ซึ่งมีผลกับประเทศไทยตั้งแต่ 22 ธันวาคม 2024 ใช้แทนการรับรองซ้ำที่สถานทูตเมื่อปลายทางเป็นรัฐภาคี

คดีถึงที่สุด

สถานะที่ไม่มีการอุทธรณ์หรือฎีกาต่อไปแล้ว ศาลออกหนังสือรับรองคดีถึงที่สุดเพื่อใช้ประกอบการบังคับคดีหรือใช้ในต่างประเทศ

เอกสารหมาย จ./ล.

หมายเลขอ้างอิงพยานเอกสารของฝ่ายโจทก์ (จ.) และฝ่ายจำเลย (ล.) ในสำนวนคดีของศาลไทย