แปลหนังสือรับรองบริษัทเป็นภาษาอังกฤษต้องใช้ผู้แปลแบบใด?

เส้นทางเอกสารของกรณีนี้

เส้นทางเอกสารขึ้นกับสถานะภาคีอนุสัญญากรุงเฮกของประเทศปลายทาง หากเป็นรัฐภาคีจะจบที่ Apostille หากไม่ใช่ต้องรับรองต่อที่สถานทูตของประเทศนั้น

ไทม์ไลน์การทำงานทีละขั้น

เอกสารที่ต้องเตรียม

• หนังสือรับรองนิติบุคคลฉบับคัดใหม่
• บัญชีรายชื่อผู้ถือหุ้นและหนังสือบริคณห์สนธิ (ตามที่ปลายทางกำหนด)
• หนังสือมอบอำนาจของกรรมการพร้อมการรับรองลายมือชื่อ
• การสะกดชื่อ-สกุลในทุกฉบับตรงกับหนังสือเดินทางทุกตัวอักษร
• คำแปลตรงกับต้นฉบับทั้งตัวเลข วันที่ และข้อความในตราประทับ
• ตรวจประกาศของสถานทูตปลายทางเรื่องการนัดหมาย จำนวนสำเนา และวิธีชำระค่าธรรมเนียม
• เผื่อกรอบเวลาสำหรับการแก้ไขคำแปลหนึ่งรอบก่อนกำหนดยื่นจริง
• เก็บสำเนาทุกชั้นของการรับรองไว้เป็นหลักฐานอ้างอิงภายหลัง

คำแปลและการรับรองคำแปล

ภาษาของคำแปลกำหนดโดยผู้รับเอกสารปลายทาง บางประเทศรับคำแปลภาษาอังกฤษ บางประเทศบังคับภาษาราชการของตนเอง และบางแห่งกำหนดให้แปลโดยนักแปลที่ขึ้นทะเบียนในประเทศนั้นเท่านั้น

คำแปลที่จะนำไปรับรองที่กรมการกงสุลต้องตรงกับต้นฉบับทุกรายการ รวมถึงตัวเลข วันที่ ตราประทับ และข้อความในตรา ข้อผิดพลาดเล็กน้อยอย่างการสะกดชื่อสถานที่ก็เป็นเหตุให้ถูกส่งกลับแก้ไขได้

หากเอกสารจะถูกเพิ่มตราหรือใบรับรองในขั้นตอนถัดไป ควรวางแผนว่าจะแปลตราเหล่านั้นด้วยหรือไม่ เพราะบางปลายทางต้องการคำแปลที่ครอบคลุมทุกตราบนเอกสาร

จุดตรวจเฉพาะสำหรับเอกสารนิติบุคคล

ฉบับคัดรับรองจากกรมพัฒนาธุรกิจการค้าควรคัดใหม่ก่อนเริ่มงาน เพราะปลายทางส่วนมากกำหนดอายุการคัดรับรอง และตรวจสอบความสอดคล้องของชื่อกรรมการผู้มีอำนาจลงนามกับเอกสารที่แนบ

หากชุดเอกสารมีทั้งฉบับที่ออกโดยราชการและฉบับที่บริษัททำขึ้นเอง ให้แยกเส้นทางรับรองของสองกลุ่มนี้ตั้งแต่ต้น เพราะกลุ่มหลังต้องผ่านการรับรองลายมือชื่อก่อน

เอกสารการศึกษาและคุณวุฒิ

ปริญญาบัตร ใบแสดงผลการศึกษา หนังสือรับรองสถานภาพนักศึกษา และใบรับรองคุณวุฒิ ต้องมาจากสถาบันที่ออกเอกสารและมีลายมือชื่อผู้มีอำนาจของสถาบัน หลายมหาวิทยาลัยออกฉบับภาษาอังกฤษให้โดยตรง ซึ่งช่วยลดขั้นตอนแปลได้

หน่วยงานปลายทางบางแห่ง โดยเฉพาะสภาวิชาชีพและหน่วยงานรับรองคุณวุฒิ กำหนดให้สถาบันส่งเอกสารตรงถึงหน่วยงานนั้น การนำฉบับที่รับรองแล้วไปยื่นเองอาจไม่ได้รับการยอมรับ จึงต้องตรวจเงื่อนไขก่อนเริ่มขั้นตอนรับรอง

กรณีใช้สมัครงานหรือศึกษาต่อ ควรตรวจว่าปลายทางต้องการเอกสารรับรองแบบใด ระหว่าง Apostille สำหรับรัฐภาคี กับการรับรองสถานทูตสำหรับประเทศที่ยังไม่เป็นภาคี เพราะสองเส้นทางนี้ใช้เวลาต่างกันมาก

สาเหตุที่เอกสารถูกตีกลับบ่อยที่สุด

• ยื่นสำเนาในกรณีที่สถานทูตกำหนดให้ยื่นฉบับจริง
• เอกสารที่บริษัทหรือบุคคลจัดทำเอง แต่ยังไม่มีการรับรองลายมือชื่อโดยผู้มีอำนาจ
• คิดว่าประเทศปลายทางเป็นรัฐภาคีอนุสัญญากรุงเฮกโดยไม่ได้ตรวจตารางสถานะจริง
• ไม่ได้นัดหมายล่วงหน้าในสถานทูตที่รับเรื่องเฉพาะผู้มีนัด
• เย็บเล่มหรือประทับตราทับข้อความจนอ่านรายการสำคัญไม่ได้
• แปลก่อนได้รับตราชั้นสุดท้าย ทำให้คำแปลไม่ครอบคลุมใบรับรองที่เพิ่มมา

อภิธานศัพท์ที่ใช้ในกระบวนการ

Certified Translation

คำแปลที่มีคำรับรองความถูกต้องของผู้แปลหรือหน่วยงานที่ปลายทางยอมรับ เงื่อนไขแตกต่างกันตามประเทศผู้รับ

Consular Legalization

การรับรองลายมือชื่อและตราของเจ้าหน้าที่ชั้นก่อนหน้าโดยสถานเอกอัครราชทูตของประเทศปลายทาง ใช้กับประเทศที่ไม่ใช่รัฐภาคีอนุสัญญากรุงเฮก

Apostille

ใบรับรองตามอนุสัญญากรุงเฮก ค.ศ. 1961 ใช้แทนการรับรองซ้ำที่สถานทูตระหว่างรัฐภาคี มีผลกับประเทศไทยตั้งแต่ 22 ธันวาคม 2024

นิติกรณ์

งานรับรองเอกสารของกรมการกงสุล กระทรวงการต่างประเทศ ค่าธรรมเนียมฉบับละ 200 บาทสำหรับบริการปกติ และ 400 บาทสำหรับบริการด่วน

เอกสารมหาชน

เอกสารที่ออกโดยหน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจ ซึ่งเป็นขอบเขตที่ Apostille ใช้ได้

Notarial Services Attorney

ทนายความผู้ทำคำรับรองลายมือชื่อและเอกสารตามข้อบังคับสภาทนายความ เป็นผู้รับรองลายมือชื่อในระบบของประเทศไทย