เอกสารที่ได้จากสูติบัตรและการรับรองเอกสารการเกิดเพื่อใช้ต่างประเทศ นำไปใช้ในต่างประเทศต้องทำอย่างไรต่อ

เส้นทางการดำเนินงานของกรณีนี้

ขอหนังสือรับรองสถานภาพจากสถานทูตของฝ่ายต่างชาติ → แปลเป็นไทยและรับรองคำแปลที่กรมการกงสุล → จดทะเบียนที่สำนักงานเขตหรือที่ว่าการอำเภอ → คัดสำเนาทะเบียนสมรสหรือทะเบียนฐานะแห่งครอบครัว → แปลและรับรองเพื่อใช้ต่างประเทศ หรือขอ Apostille สำหรับรัฐภาคี

ไทม์ไลน์การทำงานทีละขั้น

เอกสารที่ต้องเตรียม

• หนังสือเดินทางและบัตรประชาชนตัวจริงของทั้งสองฝ่าย
• หนังสือรับรองความเป็นโสดหรือสถานภาพจากสถานทูตของฝ่ายต่างชาติ
• คำแปลภาษาไทยที่ผ่านการรับรองจากกรมการกงสุล
• ทะเบียนบ้านของฝ่ายไทยและหลักฐานการเปลี่ยนชื่อสกุล (ถ้ามี)
• หลักฐานการสิ้นสุดการสมรสเดิม เช่น ทะเบียนหย่าหรือใบมรณบัตรของคู่สมรสเดิม
• พยานบุคคลตามที่นายทะเบียนกำหนด

สาระสำคัญของ “เอกสารที่ได้จากสูติบัตรและการรับรองเอกสารการเกิดเพื่อใช้ต่างประเทศ นำไปใช้ในต่างประเทศต้องทำอย่างไรต่อ”

หัวข้อนี้อยู่ในกลุ่ม งานทะเบียนครอบครัวและเอกสารบุคคล ซึ่งหน่วยงานที่มีอำนาจโดยตรงคือ สำนักงานเขตหรือที่ว่าการอำเภอ (กรมการปกครอง) และกรมการกงสุล กระทรวงการต่างประเทศ การพิจารณาทุกกรณีเป็นดุลพินิจของหน่วยงานตามระเบียบที่ใช้บังคับ ณ วันยื่น IVC ทำหน้าที่เตรียมเอกสาร ตรวจความสอดคล้อง แปลและรับรอง และประสานการยื่นให้ครบถ้วน แต่ไม่รับประกันผลการอนุมัติของหน่วยงานใด

การสมรสของคู่รักเพศเดียวกันในประเทศไทยมีผลตามกฎหมายสมรสเท่าเทียมที่เริ่มใช้บังคับเมื่อ 23 มกราคม 2568

การรับรองบุตรทำได้ทั้งโดยการจดทะเบียนรับรองบุตรที่อำเภอเมื่อมารดาและบุตรให้ความยินยอม หรือโดยคำพิพากษาของศาลเมื่อไม่ได้รับความยินยอม

ทะเบียนสมรสและทะเบียนหย่าที่จะใช้ต่างประเทศต้องผ่านการแปลและรับรองที่กรมการกงสุล หรือขอ Apostille สำหรับประเทศภาคีตั้งแต่ 22 ธันวาคม 2567

ข้อกฎหมายและระเบียบที่ต้องรู้ก่อนยื่น

การเปลี่ยนชื่อ นามสกุล หรือคำนำหน้าหลังการสมรสหรือหย่า ต้องแก้ไขให้สอดคล้องกันทั้งบัตรประชาชน ทะเบียนบ้าน และหนังสือเดินทาง มิฉะนั้นเอกสารชุดถัดไปจะไม่ตรงกัน

นายทะเบียนที่สำนักงานเขตหรือที่ว่าการอำเภอเป็นผู้รับจดทะเบียนสมรส หย่า และบันทึกฐานะแห่งครอบครัวตามกฎหมายว่าด้วยการจดทะเบียนครอบครัว

คู่สมรสชาวต่างชาติมักต้องยื่นหนังสือรับรองความเป็นโสดหรือหนังสือรับรองสถานภาพจากสถานทูตของตน พร้อมคำแปลภาษาไทยที่ผ่านการรับรองจากกรมการกงสุล

สำนักงานสาขา สำนักงานผู้แทน และสำนักงานภูมิภาคของบริษัทต่างประเทศมีขอบเขตกิจกรรมที่กฎหมายจำกัดไว้ต่างกัน การทำกิจกรรมนอกขอบเขตถือเป็นการประกอบธุรกิจโดยไม่ได้รับอนุญาต

บริษัทจำกัดของไทยจดทะเบียนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ที่กรมพัฒนาธุรกิจการค้า และข้อมูลผู้ถือหุ้น กรรมการ และอำนาจลงนามปรากฏในหนังสือรับรองที่บุคคลภายนอกใช้ตรวจสอบได้

ข้อควรระวังที่ทำให้เสียเวลามากที่สุด

กรณีที่พบบ่อยในกลุ่ม งานทะเบียนครอบครัวและเอกสารบุคคล คือเอกสารครบแต่ไม่สอดคล้องกันเอง เช่น ชื่อสะกดต่างกันระหว่างคำแปลกับหนังสือเดินทาง ที่อยู่ไม่ตรงกับสารบบของนายทะเบียน หรือรอบเวลาของหลักฐานไม่ครอบคลุมช่วงที่ระเบียบกำหนด ปัญหาลักษณะนี้ทำให้ต้องเริ่มขั้นตอนใหม่แม้เนื้อหาสาระจะถูกต้อง

อีกกลุ่มหนึ่งคือการวางลำดับงานผิด เอกสารบางฉบับต้องได้จากขั้นก่อนหน้าเสมอ เช่น ต้องมีหนังสือรับรองนิติบุคคลฉบับล่าสุดก่อนยื่นงานภาษีหรืองานอนุญาตเฉพาะ และเอกสารที่จะใช้ต่างประเทศต้องผ่านการรับรองต่อเนื่องตามลำดับที่ปลายทางกำหนด การตรวจลำดับก่อนเริ่มงานช่วยลดรอบการยื่นซ้ำได้มากที่สุด

สาเหตุที่คำขอไม่ผ่านหรือล่าช้าบ่อยที่สุด

• หนังสือรับรองสถานภาพหมดอายุตามระยะเวลาที่นายทะเบียนยอมรับ
• คำแปลไม่ได้ผ่านการรับรองจากกรมการกงสุล
• ชื่อสะกดในเอกสารแต่ละฉบับไม่ตรงกันโดยไม่มีหนังสือยืนยันว่าเป็นบุคคลเดียวกัน
• ไม่มีหลักฐานการสิ้นสุดการสมรสเดิมที่ตรวจสอบได้
• เอกสารต่างประเทศไม่ได้ผ่านการรับรองจากสถานทูตหรือไม่มี Apostille ตามที่กำหนด
• เอกสารสิทธิใช้สถานที่ตั้งไม่ครบหรือที่อยู่ไม่ตรงกับทะเบียนบ้าน

อภิธานศัพท์งานธุรกิจ บัญชี และทะเบียน

บัตรส่งเสริม BOI

เอกสารที่ระบุสิทธิประโยชน์และเงื่อนไขที่ผู้ได้รับการส่งเสริมต้องปฏิบัติตาม

Police Clearance Certificate

หนังสือรับรองความประพฤติที่ออกโดยกองทะเบียนประวัติอาชญากร สำนักงานตำรวจแห่งชาติ

VAT

ภาษีมูลค่าเพิ่ม ผู้มีรายรับเกิน 1.8 ล้านบาทต่อปีมีหน้าที่จดทะเบียนตามประมวลรัษฎากร

ตม.30 (TM.30)

แบบแจ้งรับคนต่างด้าวเข้าพักอาศัย ซึ่งเจ้าบ้านหรือผู้จัดการที่พักมีหน้าที่แจ้ง

ภาษีหัก ณ ที่จ่าย

ภาษีที่ผู้จ่ายเงินได้ต้องหักและนำส่งกรมสรรพากรพร้อมออกหนังสือรับรองการหักภาษี

One Stop Service Centre

ศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงานแบบจุดเดียวสำหรับกิจการที่เข้าเงื่อนไข

ผู้สอบบัญชีรับอนุญาต

ผู้มีสิทธิตรวจสอบและแสดงความเห็นต่องบการเงินของนิติบุคคลตามกฎหมาย